جاده‌ای که به میدان خشونت تبدیل شد

یکی از رانندگان تاکسی شهری که در روزهای ناآرام دی‌ماه در حال جابه‌جایی مسافران بوده، از تجربه‌ای پراضطراب سخن می‌گوید.

وی در گفتگو با خبرنگار ما اظهار کرد: در میدان فلسطین همدان، ناگهان خیابان بسته شد. چند نفر با موانع دست‌ساز اجازه عبور نمی‌دادند و به خودروها حمله می‌کردند.

به گفته این راننده، اغتشاشگران بدون توجه به حضور زنان، سالمندان و کودکان، مسافران را مجبور به پیاده‌شدن می‌کردند. رفتارشان کاملاً خشن و از پیش طراحی‌شده بود. هر کس مقاومت می‌کرد، تهدید می‌شد. این شرایط اصلاً شبیه اعتراض خودجوش نبود.

وی افزود: هماهنگی عجیبی میان افراد دیده می‌شد انگار دستور می‌گرفتند. شعارها هم یکدست و ناگهان تغییر می‌کرد که نشان از هدایت خارجی داشت.

این شاهد عینی معتقد است حمایت رسانه‌ای و سیاسی آمریکا نقش مهمی در جسورشدن اغتشاشگران داشته است. وقتی آن‌ها در رسانه‌های خارجی قهرمان نشان داده می‌شوند، طبیعی است که خشونت را ادامه دهند.

وی تأکید کرد: نتیجه این ناامنی، فشار مستقیم بر مردم عادی بوده است؛ ما راننده‌ها، مسافرها و کسبه، قربانی این بازی سیاسی شدیم؛ بازی‌ای که هیچ نسبتی با خواست واقعی مردم نداشت.

کاسبی که هر روز ناتمام می‌مانْد

در جریان ناآرامی‌ها و اغتشاشات دی‌ماه در همدان، بسیاری از کسبه بدون آن‌که مستقیماً درگیر خشونت شوند، متحمل خسارات جدی شدند. یکی از مغازه‌داران قدیمی همدان در گفت‌وگو با خبرنگار ما، از روزهایی می‌گوید که ناامنی خیابان، او را مجبور به تعطیلی زودهنگام مغازه‌اش می‌کرد.

این کاسب همدانی توضیح می‌دهد: تقریباً از ساعت چهار یا پنج عصر، فضا عوض می‌شد. رفت‌وآمد کم می‌شد و گروه‌هایی در خیابان پرسه می‌زدند که رفتارشان عادی نبود. ما مجبور بودیم کرکره را پایین بکشیم، نه از ترس ضرر مالی، بلکه برای حفظ جان خودمان.

به گفته این شاهد عینی، اغتشاشگران با ایجاد رعب و تهدید غیرمستقیم، عملاً چرخه عادی زندگی را مختل کرده بودند: نه شعاری درباره معیشت مردم می‌دادند، نه کاری به خواست واقعی جامعه داشتند. فقط می‌خواستند فضا را ملتهب نگه دارند. این وضعیت، کاسبی ما را فلج کرد.

وی با اشاره به شباهت این رفتارها با اقدامات گروه‌های افراطی می‌گوید: ایجاد ترس، ناامن‌سازی و فشار روانی روی مردم، دقیقاً همان روش داعش است؛ بدون این‌که مسئولیت مستقیم بپذیرند.

این مغازه‌دار همچنین به نقش رسانه‌های خارجی اشاره کرد و گفت: شب که به خانه می‌رفتیم، می‌دیدیم شبکه‌های آمریکایی طوری خبر می‌سازند که انگار مردم خوشحال‌اند، اما واقعیت این بود که ما نگران فردای نان خانواده‌مان بودیم.

وی خاطرنشان کرد: آسیب اصلی این حوادث، ضربه خاموش به معیشت مردم عادی بود؛ آسیبی که کمتر دیده شد اما عمیق و ماندگار بود.

حمله به امداد؛ وقتی آتش‌نشان هم هدف قرار گرفت

در جریان ناآرامی‌ها و اغتشاشات دی‌ماه، نیروهای امدادی که برای حفظ جان و امنیت مردم در محل حاضر شده بودند، خود به هدف حملات خشونت‌بار تبدیل شدند. یکی از آتش‌نشانان حاضر در صحنه، در گفتگو با خبرنگار ما از لحظاتی می‌گوید که مأموریت امدادرسانی به صحنه‌ای پرخطر بدل شد.

این آتش‌نشان گفت: ما برای اطفای حریق و باز کردن مسیر آمده بودیم. لباس و خودروی ما مشخص بود و هیچ شکی وجود نداشت که آتش‌نشانی هستیم. اما ناگهان عده‌ای به سمت خودرو حمله کردند و با سنگ و میله، شیشه‌های ماشین آتش‌نشانی را شکستند.

به گفته این شاهد عینی، خودروی آتش‌نشانی جزو بیت‌المال و متعلق به همه مردم است؛ این ماشین برای نجات جان شهروندان استفاده می‌شود، نه برای مقابله با کسی. شکستن شیشه‌های آن یعنی حمله مستقیم به امنیت و جان مردم.

وی تأکید کرد: رفتار مهاجمان کاملاً خشن و هدفمند بوده است، فحاشی، تهدید و حمله به نیروهای امدادی، هیچ نسبتی با اعتراض ندارد. این نوع رفتار، دقیقاً شبیه عملکرد گروه‌های تروریستی است که به خدمات عمومی هم رحم نمی‌کنند.

این آتش‌نشان با اشاره به فضای رعب ایجادشده در محل عنوان کرد: برای لحظاتی مجبور شدیم عقب‌نشینی کنیم، چون جان همکارانمان در خطر بود. این یعنی اگر حادثه‌ای جدی برای مردم رخ می‌داد، امکان امدادرسانی وجود نداشت.

وی نقش تحریک رسانه‌های خارجی را نیز قابل توجه دانست و خاطرنشان کرد: وقتی در بیرون از کشور از این خشونت‌ها حمایت رسانه‌ای می‌شود، عده‌ای فکر می‌کنند مجاز به هر کاری، حتی حمله به آتش‌نشان هستند.

به گفته این شاهد، آسیب اصلی این اتفاقات، ضربه به اعتماد و امنیت عمومی است؛ آسیبی که جبران آن، بسیار دشوارتر از تعمیر یک شیشه شکسته خواهد بود.

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان»، جمع‌بندی روایت‌های میدانی نشان می‌دهد که تروریسم فقط به انفجار و عملیات مسلحانه محدود نمی‌شود؛ ناامن‌سازی معیشت، حمله به خدمات عمومی و ایجاد ترس مستمر نیز بخشی از همان پروژه‌ای است که پیش‌تر توسط داعش و امروز با حمایت سیاسی و رسانه‌ای آمریکا و اسرائیل دنبال می‌شود.

حمله به زندگی روزمره مردم، زیرساخت‌ها و نیروهای خدمت‌رسان، نشانه روشنی است از فاصله عمیق این اقدامات با هرگونه اعتراض مدنی. این همان خطی است که تروریسم از آن عبور می‌کند؛ جایی که هدف، نه اصلاح، بلکه تخریب و بی‌ثبات‌سازی جامعه است.

تجربه دی‌ماه بار دیگر ضرورت هوشیاری اجتماعی را یادآور می‌شود؛ هوشیاری در برابر پروژه‌هایی که با چهره‌ای فریبنده اما باطنی داعش‌گونه، و با پشتیبانی اتاق‌های فکر آمریکایی و اسرائیلی، امنیت و آرامش مردم را نشانه می‌گیرند. شنیدن صدای شاهدان عینی، گامی مهم برای خنثی‌سازی این سناریوها و جلوگیری از تکرار آن‌هاست.

انتهای خبر/