به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»؛ ۲۴ ساعت از شبانه‌روز، ۶ روز از هفته و ۹ ماه از سال را دانش‌آموزان در مدارس سپری می‌کنند؛ جایی که قرار است آینده‌سازان این مرز و بوم در آن ساخته شوند. اما معمای همیشه‌گشوده این است که آیا مدارس ما واقعاً به رسالت اصلی خود که همان تربیت است، عمل می‌کنند؟

روز امور تربیتی، یادآور مسئولیتی خطیر است که متأسفانه در گرداب مسابقه برای کسب رتبه‌های برتر کنکور و نمرات ممتاز درسی، به فراموشی سپرده شده است. امروز در بسیاری از مدارس، مشاوران تحصیلی جای مربیان تربیتی را گرفته‌اند و دانش‌آموزان از همان سال‌های ابتدایی با دغدغه انتخاب رشته و دانشگاه، دوران کودکی را پشت سر می‌گذارند.

تربیت اسلامی اما معنایی فراتر از چند ساعت آموزش دینی در هفته دارد. تربیت اسلامی یعنی ساختن انسان‌هایی که در طوفان شبهات، ایمانشان را حفظ کنند. یعنی پرورش نسلی که در برابر هجمه فرهنگی دشمن، توان مقاومت داشته باشند. یعنی خلق شخصیت‌هایی که صداقت، امانتداری و مسئولیت‌پذیری را نه در کتاب‌های درسی، که در رفتار معلمان خود مشاهده کنند.

متأسفانه آنچه امروز در بسیاری از مدارس ما می‌گذرد، فاصله عمیقی با این آرمان‌ها دارد. بودجه مدارس صرف تجهیز آزمایشگاه‌ها و کلاس‌های کنکور می‌شود و امور تربیتی با حداقل امکانات، در حاشیه‌ قرار گرفته است. ساعت‌های درس قرآن و دینی به راحتی توسط معلمان ریاضی و فیزیک مصادره می‌شود و محتوای آموزشی این درس‌ها نیز بیشتر به حفظیات و نمره‌اندوزی محدود شده است.

اینجاست که ضرورت بازگشت به اصول اولیه امور تربیتی بیش از پیش احساس می‌شود. ما نیازمند مربیانی هستیم که خود تربیت‌یافته مکتب اسلام باشند و بتوانند با دانش‌آموزان ارتباطی عمیق و مؤثر برقرار کنند. مربیانی که صرفاً به ارائه محتوای خشک و تکراری اکتفا نکنند، بلکه با روش‌های خلاقانه و جذاب، مفاهیم دینی را به زبان روز به نسل جدید منتقل کنند.

نگاه ابزاری به آموزش و پرورش و تقلیل آن به کارخانه تولید دانشجو، خساراتی جبران‌ناپذیر به پیکره فرهنگی جامعه وارد کرده است. اگر امروز شاهد برخی آسیب‌های اجتماعی، بحران هویت در نوجوانان و یا سردرگمی جوانان در برابر شبهات هستیم، بخش مهمی از آن به ضعف تربیت در سال‌های مدرسه بازمی‌گردد.

دانش‌آموزی که از کودکی با مفاهیم عمیق اخلاقی و دینی آشنا نشود، در مواجهه با چالش‌های دوران نوجوانی و جوانی، ابزارهای لازم برای تشخیص حق از باطل را در اختیار نخواهد داشت. او ممکن است بهترین رتبه کنکور را کسب کند و به بهترین دانشگاه‌ها راه یابد، اما اگر تربیت اسلامی در وجود او نهادینه نشده باشد، این تحصیلات نمی‌تواند تضمین‌کننده سعادت فردی و اجتماعی او باشد.

روز امور تربیتی فرصتی است برای یادآوری این حقیقت که رتبه‌های درسی و انتخاب رشته، تنها بخش کوچکی از مأموریت خطیر آموزش و پرورش را تشکیل می‌دهند. مأموریت اصلی، ساختن انسان‌هایی است که در فردای این کشور، بتوانند پرچمدار ارزش‌های اسلامی و انقلابی باشند.

آیا وقت آن نرسیده است که نگاه خود را به مدارس تغییر دهیم و جایگاه امور تربیتی را به صدر جدول اولویت‌ها بازگردانیم؟ آیا نمی‌بایست پیش از آنکه دیر شود، برای نجات نسل آینده از بحران هویت و بی‌هویتی، چاره‌ای بیاندیشیم؟

بی‌تردید، جامع‌ای که تربیت را فدای آموزش کند، نسلی خواهد داشت که شاید باسواد باشد، اما لزوماً انسان نخواهد بود. و این بزرگترین خطری است که می‌تواند آینده یک ملت را تهدید کند.

طاهره معصومی خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان»