به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، سیده اکرم عقیلی‌سرور، مادر شهید نخبه محمدرضا فتحی، در مراسم مراسم گرامی‌داشت یاد شهدای معلم میناب، شهدای نخبه استان و شهدای حزب‌الله لبنان که به همت بانوان هیأت فاطمیون و مهدویت خواهران همدان شورین برگزار شده بود، با بیان اینکه شهدا سرشار از خاطره‌اند، اظهار کرد: لحظه به لحظه و ثانیه به ثانیه زندگی شهدا پر از خاطره است و هرچه از آن‌ها گفته شود، باز هم کم است.

وی با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی فرزندش افزود: محمدرضا اخلاقی بسیار نیکو داشت؛ مهربان، مؤدب، با نزاکت و در عین حال در تحصیل بسیار کوشا و سخت‌کوش بود. او تمام ویژگی‌های خوب اخلاقی را در وجود خود جمع کرده بود. امیدوارم با امام حسین(ع) محشور شود و شفاعت ما را نیز بکند.

این مادر شهید با بیان اینکه هر شهیدی ویژگی برجسته‌ای دارد، ادامه داد: برخی شهدا به نماز اول وقت حساس‌اند، برخی به خانواده و برخی به موضوع ولایت و رهبری؛ اما محمدرضا نسبت به رشد و پیشرفت اطرافیانش بسیار حساس بود. او خواهر و برادرهایش را تشویق می‌کرد، استعدادهایشان را شناسایی می‌کرد و تلاش داشت هنرهایشان را کشف و تقویت کند.

عقیلی‌سرور تأکید کرد: فرزندم در مسیر علم بسیار پرتلاش بود و شبانه‌روز برای کشور خدمت می‌کرد، آن هم بدون اینکه کسی متوجه شود.

وی با اشاره به نقش تربیتی و تأثیرپذیری فرزندش گفت: در ادامه به خاطره‌ای از فرزندش اشاره کرد و گفت: سال گذشته دخترم از من اجازه خواست تا به کافه برود، اما من مخالفت کردم. او ناراحت شد و گوشه‌ای نشست. همان زمان محمدرضا وارد شد و وقتی ناراحتی خواهرش را دید، با مهربانی او را در آغوش گرفت و گفت: حتماً مادر دلیلی دارد که اجازه نداده، اما من قول می‌دهم خودم تو را ببرم.

وی افزود: دو روز بعد، با گرفتن مرخصی کوتاه، بچه‌ها را بیرون برد. آن‌ها را به کافه برد تا فضا را ببینند، سپس به کتابخانه برد و برایشان کتاب و لوازم‌التحریر تهیه کرد و بسیار خوشحالشان کرد. این روحیه شاد کردن دیگران، بخشی از وجود محمدرضا بود.

عقیلی‌سرور ادامه داد: محمدرضا خاطرات شیرین بسیاری دارد با وجود اینکه خودمان مستأجر بودیم و شرایط مالی چندان مناسبی نداشتیم، زمینی خریدیم، اما او با وجود نیاز شخصی، حتی برای خود یک آپارتمان کوچک تهیه نکرد و هرچه داشت در اختیار پدرش قرار داد، بدون هیچ توقعی.

وی با تأکید بر روحیه خیرخواهانه فرزندش گفت: دست محمدرضا همیشه در کار خیر بود و هرچه از مهربانی و گذشت او بگویم، کم گفته‌ام.

این مادر شهید در بخش پایانی سخنانش به لحظه دریافت خبر شهادت اشاره کرد و گفت: روزی که خبر شهادت را آوردند، در روستا به دنبال مادر سالمندم بودم وقتی به خانه رسیدم، دخترم با گریه تماس گرفت و گفت چرا از محمد خبری نمی‌دهند. در آن لحظه، خانم کاشفی گوشی را گرفت و گفت: «مادر اکرم، آرامشت را حفظ کن، اما دسته‌گلت پرپر شده است.»

انتهای خبر/