یک روانشناس هشدار داد:
نهادهای فرهنگی؛ قربانیان خاموش بحران ازدواج
یک روانشناس از سرگردانی میان نقشهای سنتی و مدرن گفت و رسانه ملی را متهم کرد که الگویی برای زندگی متأهلانه موفق ارائه نمیدهد.
مهدی قاسمی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان»؛ با اشاره به فروپاشی آرمانهای سنتی مبتنی بر نانآوری مطلق مرد و خانهداری تماموقت زن، از شکلنگرفتن الگوی جایگزین روشن و مورد توافق سخن گفت و این وضعیت را عامل اصلی بلاتکلیفی در انتظارات نقشهای جنسیتی توصیف کرد.
این روانشناس حوزه خانواده در تحلیل خود اظهار داشت: زنان تحصیلکردهٔ همدانی امروز به دنبال تحقق فردی و حضور اجتماعی هستند و بهوضوح از ازدواجی که آنان را به همان نقشهای سنتی پیشین محدود کند گریزاناند.
وی در ادامه با اشاره به موقعیت دشوار مردان افزود: از یک سو فشار طاقتفرسای اقتصادی نانآوری انحصاری آنها را خسته کرده و از سوی دیگر برای پذیرش همسری مستقل که خواهان تقسیم قدرت و مشارکت در تصمیمگیری است، آمادگی کامل ندارند.
این فعال فرهنگی نتیجه گرفت: برقراری یک قرارداد مشترک ذهنی برای ازدواج در سایهٔ این بلاتکلیفی نقشها به شدت دشوار و پیچیده شده است.
قاسمی با طرح نقدی ساختاری و تند، رسانهٔ ملی را نشانه رفت و افول شدید اثرگذاری آن را با استناد به آمارهای بینندهیابی یک «فاجعهٔ فرهنگی» تمامعیار خواند.
وی در تشریح موضع خود به فقدان روایتهای جذاب از زندگی متعهدانه در سریالها و فیلمها اشاره کرد و گفت: آثار نمایشی ما یا زندگی خانوادگی را در چهارچوب ملودرامهای مملو از خیانت و تنش به تصویر میکشند و یا اساساً آن را نادیده گرفته و به سوژههای دیگر پناه میبرند.
این روانشناس با تأکید بر اینکه جوان همدانی در رسانهٔ ملی الگوی ایجابی و قهرمانانهای از یک مرد یا زن متأهل موفق و خوشبخت را مشاهده نمیکند، تصریح کرد: این خلأ باعث میشود جوان نتواند با چنین تصویری همذاتپنداری کند و برایش انگیزهساز شود.
قاسمی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به غیبت هنرمند آیندهنگر در عرصهٔ مسائل اجتماعی گفت: هنرمند بزرگ مانند ژول ورن، نه آینده را پیشبینی که آن را تصور میکند و این تصور، جهتدهندهٔ مسیر جامعه خواهد بود.
وی با طرح این پرسش انتقادی که چرا نویسندگانی که بتوانند «زیبایی تعهد»، «لذت مسئولیتپذیری» و «هیجان ساختن یک زندگی مشترک» را در قالب هنری و متناسب با ذائقهٔ پیچیدهٔ جوان امروز به تصویر بکشند، ظهور نمیکنند، تأکید کرد که فقدان این آرشیتکتهای خیال، میدان را برای روایتهای مخرب و سیاهنمایی از نهاد خانواده باز گذاشته است.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!