صالح قاسمی، در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان» به بررسی یک باور رایج اما چالش‌برانگیز در خانواده‌های ایرانی پرداخت و گفت: هدف مقدس والدین برای تأمین حداکثر رفاه برای فرزندانشان امری طبیعی است اما این پرسش اساسی باید مد نظر والدین باشد که آیا افزایش بی‌نهایت رفاه، به همان نسبت کیفیت زندگی و رضایتمندی فرزندان را افزایش می‌دهد؟

وی با اشاره به عشق و محبت بی‌پایان والدین به فرزندانشان، افزود: تلاش برای تأمین رفاه فرزندان، اقدامی مقدس و آسمانی است و انسان برای یک زندگی موفق به سطحی از رفاه نیاز دارد، حتی همه ما دوست داریم بهترین ها را برای فرزندانمان فراهم کنیم و این خواسته‌ای فطری است.

این پژوهشگر جمعیت ادامه داد: اما سوال کلیدی اینجا است که آیا یک رابطه مستقیم و دائمی بین افزایش رفاه و افزایش کیفیت زندگی وجود دارد؟

قاسمی با استناد به یافته‌های علم رفتارشناسی و تربیت، این باور رایج را به چالش کشید و تصریح کرد: رفاه یک ضرورت است، اما الزاماً با کیفیت زندگی و رضایتمندی رابطه مستقیم ندارد. 

وی افزود: مشاهدات عینی نیز نشان می‌دهد که چه بسا افرادی با بالاترین سطح رفاه اقتصادی، از رضایتمندی کمتری در زندگی برخوردارند و آسیب‌های اجتماعی و رفتاری در میان برخی از این طبقات بیشتر است.

 این پژوهشگر جمعیت با تأکید بر مفهوم رفاه نسبی و متعادل خاطرنشان کرد: عبور از یک سطح مشخص از رفاه، نه تنها به افزایش کیفیت زندگی منجر نمی‌شود، بلکه می‌تواند به عاملی ضدتربیتی و کاهش‌دهنده رضایتمندی از زندگی تبدیل شود.

قاسمی با اشاره به اهمیت درک این مفاهیم در خانواده‌ها، عنوان کرد: تنها با فهم صحیح این رابطه است که می‌توانیم بستری آرامش‌بخش و فضایی مطلوب برای شکل‌گیری ازدواج موفق و تصمیم‌گیری آگاهانه برای فرزندآوری فراهم کنیم.

وی ادامه داد: همانطور که اشاره شد، رفاه برای یک زندگی خوب ضروری است، اما باید در مسیر تعادل و در کنار سایر مؤلفه‌های اساسی زندگی مورد توجه قرار گیرد.

انتهای خبر/