حالت تاریک
شنبه, 23 خرداد 1405
آیا مایل به نصب وب اپلیکیشن پایگاه خبری تحلیلی عصرهمدان هستید؟
رسانه خیابان نوشت
«عصر همدان» گزارش می‌دهد؛

رسانه خیابان نوشت

پلاکاردها که زمانی بیشتر به صورت چاپی و سازماندهی‌شده در میدان بودند، امروز جای خود را به دست‌نوشته‌های خودجوش داده‌اند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان»؛ پلاکارد نویسی به‌عنوان یکی از کهن‌ترین و مؤثرترین ابزارهای ارتباطی در جنبش‌های اجتماعی، همواره نقشی کلیدی در انعکاس صدای مردم ایفا کرده است. سابقه این روش در ایران به دوران جنبش مشروطه و به‌ویژه انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ بازمی‌گردد، زمانی که دیوارهای شهرها و تیرهای چراغ‌برق، محل نوشتن شعارها و مطالبات میلیونی مردمی بود. 

در آن سال‌ها، پارچه‌های سفید با خطوط درشت مشکی، تبدیل به نماد مقاومت شدند.

در دهه‌های مختلف پلاکاردها دستخوش تغییر شدند؛ از پارچه و مقوا به سمت کاغذهای ساده و حتی صفحات لمسی دیجیتال رفتند، اما ماهیت آنها تغییر نکرد و آن این بود تبدیل یک مطالبه فردی به صدایی جمعی

* دست‌نوشته‌های خیابانی به‌جای پلاکاردهای رسمی

در جریان تجمعات اقتدار و خونخواهی در دو ماه گذشته که مردم ایران پس از شهادت رهبر انقلاب در دفاع از وطن و بیعت با رهبر سوم انقلاب در خیابان‌ها حاضر بوده‌اند دست‌نوشته‌ها و پلاکاردها روشی نو برای مطالبه‌گری تبدیل شده‌اند.

این تجمعات که با محوریت «اقتدار و خونخواهی» تشکیل می‌شود  و بیش از هفتاد شب است که در سراسر کشور ایران اسلامی و شهر ملایر برگزار می‌شود.

مردم ملایر همراه با تمام ایرانیان این شب‌ها یک قرار دارند و آن هم حضور در خیابان خیام که این روزها نام ایران را بر خود گرفته است و محلی برای دفاع از انقلاب اسلامی ایران و ایران شده است.

 

این تجمعات در زیر موشک‌باران و سرما و بارش شدید باران هرگز تعطیلی نداشته است و مردم ایران در لبیک به ندای رهبر سوم انقلاب آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای در خیابان‌ها حضور دارند.

یکی از ابزارهای اصلی بیان مطالبات مردم در این شب‌ها به دست‌گرفتن پلاکاردها و دست‌نوشته‌هایی است که با ماژیک و خودکار بر روی مقوا و تکه کارتن نوشته شده و مطالبات مردمی در آن بیان می‌شود.

گاهی این دست‌نوشته‌ها دست‌به‌دست در فضای مجازی می‌چرخند و به مطالبه‌ای همگانی تبدیل می‌شود و در برخی آنها نیز طنازانه هستند.

* پلاکاردها نقش خبرگزاری مردمی را ایفا کرده‌اند

حامد حسنی، کارشناس سواد رسانه، در گفتگو با خبرنگار ما با اشاره به پیشینه تاریخی پلاکارد نویسی در ایران گفت: پلاکارد کهن‌ترین شکل رسانه خیابانی است.

وی افزود: در عصری که همه چیز دیجیتال شده، یک‌تکه مقوا با چند خط جوهر، یک رسانه آنالوگ تمام‌عیار است که نیازی به برق، اینترنت یا مجوز ندارد و قدرت آن در بی‌واسطگی و فوریت است.

وی با بیان نمونه‌های موفق استفاده از پلاکارد در تاریخ معاصر ایران افزود: از جنبش تنباکو و مشروطه گرفته تا انقلاب ۱۳۵۷ و راهپیمایی‌های پس از آن، همواره پلاکاردها نقش خبرگزاری مردمی را ایفا کرده‌اند و حتی امروز باوجود شبکه‌های اجتماعی، پلاکاردها نه‌تنها منسوخ نشدند، بلکه کارکرد مکملی یافته‌اند؛ مردم عکس پلاکاردهای خود را در فضای مجازی هم منتشر می‌کنند و بدین ترتیب پیامشان دوچندان می‌شود.

این کارشناس سواد رسانه در پاسخ به سؤال خبرنگار درباره افزایش دست‌نوشته‌های خودجوش در تجمعات اقتدار و خونخواهی رهبر شهید و بیعت با آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای تصریح کرد: در چنین تجمعاتی که بار عاطفی بالایی دارند، مردم تمایل دارند خودشان با خط خودشان پیام بدهند.

وی با بیان اینکه پلاکارد دست‌نویس سه مزیت عمده دارد عنوان کرد: صمیمیت و اصالت، سرعت و انعطاف و مسئولیت‌پذیری شخصی مزیت های این پلاکارها هستند.

* پلاکاردهای دست نویس «رسانه خیابان ‌نوشت» هستند

حسنی بیان کرد: وقتی کسی با دست خود می‌نویسد «خونخواه رهبر شهید هستم» یا «تنگه هرمز خط قرمز ماست» یعنی این پیام را کاملاً از آن خود می‌داند.

وی تأکید کرد: امروز می‌توان گفت دست‌نوشته در این تجمعات به یک سبک یا ژانر رسانه‌ای جدید تبدیل شده که من آن را «رسانه خیابان‌ نوشت» می‌نامم.

این کارشناس سواد رسانه بیان کرد: خطوط درشت و پررنگ، گاه با املای غلط یا خط‌خوردگی که نشان‌دهنده شور احساسی است، استفاده از رنگ سرخ برای خونخواهی، نوشتن روی مقوا، پارچه، یا حتی مستقیم با گچ روی آسفالت همه اینها یک بافت ارتباطی ویژه ایجاد می‌کند.

وی با اشاره به تمایز شبکه‌های مجازی با پلاکاردهای فیزیکی تصریح کرد: فضای مجازی مخاطبش را خودش انتخاب می‌کند، اما پلاکارد در خیابان به همه رهگذران، از یک کودک تا یک مقام نظامی پیام می‌دهد.

 

پلاکارهای فیزیکی خوراک فضای مجازی است

حسنی بیان کرد: همچنین حضور فیزیکی پلاکارد در مکان عمومی یک ادعای حضور است و  می‌گوید ما اینجا هستیم، ما زیادیم، صدای ما در فضای واقعی بلند است و  جالب اینجاست که برخی از پرمخاطب‌ترین توییت‌ها و استوری‌ها، عکس همین پلاکاردهای دست‌نویس هستند؛ یعنی پلاکارد خیابانی، خوراک رسانه‌ای برای فضای مجازی هم تولید می‌کند.

* نه هرمز، نه هسته‌ای، هیچ نمی‌دیم به اجنبی

یکی از کسانی که در تجمعات بر  روی پلاکاردش نوشته بود «نه هرمز، نه هسته‌ای، هیچ نمی‌دیم به اجنبی»، در گفت‌وگو با خبرنگار ما تأکید کرد: ملت ایران به هیچ خارجی نه تنگه هرمز را می‌دهد، نه حق هسته‌ای خود را. 

وی افزود: بعضی خیال می‌کنند با مذاکره و کوتاه آمدن می‌شود با غرب کنار آمد، اما تجربه نشان داده هر جا عقب نشستیم، آنها جسورتر شدند. ما از خون شهدا و اقتدار رهبر شهیدمان درس گرفتیم که باید محکم ایستاد.

 

این شهروند ملایری با اشاره به شعار خود تصریح کرد: در این تجمع اقتدار و خونخواهی می‌گوییم رهبرمان را شهید کردند، اما راهش را ادامه می‌دهیم. هیچ تسلیمی در برابر اجنبی قبول نداریم و نیروهای مسلح ما قدرتمندند، چرا باید چیزی به خارجی بدهیم؟

* با دو جبهه در جنگیم

یکی دیگر از شهروندان ملایر که پلااکاردی با مضمون  «با دو جبهه در جنگیم: غرب و غربگرایان» در دست داشت در گفتگو با خبرنگار ما گفت: امروز ما در دو جبهه با در جنگ هستم،  جبهه اول خود غرب است با نظام سلطه، استکبار و صهیونیسم که از هیچ ظلمی علیه ملت ایران فروگذار نمی‌کند.

وی افزود: جبهه دوم، غربگرایان داخلی هستند؛ کسانی که در سیاست، رسانه و حتی برخی نهادها به دنبال تحمیل الگوی غربی به ایران و القای یأس و سازش هستند.

این شهروند ملایری با بیان اینکه این دو جبهه دست به دست هم داده‌اند ، تصریح کرد:  امروز برای خونخواهی رهبر شهیدمان جمع شده‌ایم؛ ایشان بارها هشدار دادند که دشمن بیرونی و نفوذ داخلی دو بال یک پرنده‌اند و باید بسیار مراقب باشیم.

وی تأکید کرد: جنگ ما فقط با آمریکا و اسرائیل نیست، با آنهایی هم هست که در داخل به اسم آزادی و اصلاحات، مقدمات عقب‌نشینی در برابر غرب را فراهم می‌کنند. 

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان»؛ همانگونه که رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی و رهبر شهید انقلاب امام خمنه ای بیان کرده اند مردم صاحبان اصلی این انقلاب هستند و این روزها همین صاحبان انقلاب درصحنه در دفاع از انقلا حضور دارند.

مردم در این شب ها برای دفاع از انقلاب هر چه توانسته اند انجام داده اند و آنچه در این تجمعات اقتدار و خونخواهی به وضوح دیده می‌شود، تحول در ابزار بیان مطالبه است. 

پلاکاردها که زمانی بیشتر به صورت چاپی و سازماندهی‌شده در میدان بودند، امروز جای خود را به دست‌نوشته‌های خودجوش داده‌اند. خطوط درشت  با ماژیک روی مقوا، پارچه و حتی کاغذهای ساده، دیگر یک رسانه فرعی نیست، بلکه به گفته «رسانه خیابانی نوین» بدل شده که هم در فضای فیزیکی و هم در بازتاب رسانه‌ای، تأثیری دوچندان دارد.

انتهای خبر/گ

لینک کوتاه خبر

نظر / پاسخ از

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر می‌گذارید!