صدایِ خستگی‌ناپذیرِ کارگر

کارگر میانسالی که دستان پینه‌بسته‌اش گویای سختی‌های معیشتی است، در گفتگو با خبرنگار ما گفت: زندگی سخت است، سفره‌ها کوچک شده و فشار تورم را با تمام وجود حس می‌کنیم. اما عزت ما در گروی نان نیست. من اینجا آمده‌ام چون معتقدم اگر ذره‌ای در برابر قلدرهای دنیا کوتاه بیاییم، دیگر هیچ‌چیز برایمان باقی نمی‌ماند.

وی با تاکید بر اینکه شروط دهگانه رهبری، سند استقلال ماست، عنوان کرد: ما از مسئولان می‌خواهیم با قدرت پشت میز مذاکره بنشینند و به دنبال امتیازاتِ واقعی برای این ملتِ صبور باشند. نباید اجازه دهیم هیچ قدرتی حق حاکمیت ما را نادیده بگیرد. شاید در مضیقه باشیم، اما شرافتمان را با هیچ معامله‌ای عوض نمی‌کنیم.

این شهروند همدانی خاطرنشان کرد: همان‌طور که امام حسین (ع) برای احیای دین و کرامت انسانی فداکاری کرد، ما هم باید در برابر استکبار محکم بایستیم تا آیندگان در امنیت و با سربلندی زندگی کنند.

وی ادامه داد: ما از مسئولان مطالبه داریم که با تکیه بر توان داخلی و بدون چشم‌داشت به بیگانگان، مسیر را برای گشایش‌های واقعی هموار کنند و اجازه ندهند خون شهیدان پایمالِ لبخندهای دیپلماتیک دشمن شود.

صدایِ استوارِ مادرِ همدانی

مادر همدانی در گفتگو با خبرنگار ما بیان کرد: دردِ من، دردِ معیشت است، اما دردمندتر از آن، دیدنِ زمزمه‌هایِ سازش با دشمنانِ قسم‌خورده است. ما بر سرِ شروطِ رهبری پافشاری می‌کنیم، چون این شروط، حافظِ خونِ پاکِ شهدایِ ماست.

وی افزود: اگر امروز بر سرِ تنگه هرمز و امنیتِ منطقه حساس هستیم، به این دلیل است که می‌دانیم دشمن تنها زبان زور را می‌فهمد. مذاکره باید مقتدرانه باشد، نه از سر ضعف و اضطرار که اگر از روی ضعف باشد ضرر خواهیم کرد.

این شهروند همدانی اظهار کرد: همان‌طور که رهبر شهید ما هیچ‌گاه با یزیدیانِ زمان دست بیعت نداد، ما هم راهی جز مقاومتِ هوشمندانه نمی‌شناسیم. معتقدم اگر مسئولان صادقانه و با تکیه بر عزت ملی حرکت کنند، خداوند گره‌های اقتصادی را نیز باز خواهد کرد.

وی همچنین تاکید کرد: ایستادگی ما در این ۱۱۳ شب، نه از سرِ لجاجت، بلکه برایِ تبیینِ راهی است که در آن، عزتِ ملتِ ایران بر هر چیزِ دیگری مقدم است؛ این همان میراثِ عاشوراست که در قلبِ ما می‌تپد.

 ابهام در توافق زوریخ؛ چالش عقب‌نشینی رژیم صهیونیستی

عضو هیات علمی گروه سیاسی دانشگاه بوعلی سینا همدان در رابطه با مذاکرات اخیر اظهار کرد: بر اساس گزارش‌های منتشر شده، تمرکز اصلی هیات ایرانی بر اجرای بند نخست تفاهم‌نامه با موضوع «آتش‌بس در تمامی جبهه‌ها» معطوف بود؛ توافقی که در حال حاضر منجر به ایجاد یک آتش‌بس شکننده در جنوب لبنان شده است. با این حال، عدم صراحت در متن تفاهم‌نامه درباره الزام رژیم منحوس صهیونیستی به عقب‌نشینی از مناطق اشغالی، از اصلی‌ترین نقاط ابهام در این توافق به شمار می‌رود.

حسن رحیمی‌روشن افزود: با وجود انتظارات برای تعیین بازه زمانی مشخص جهت خروج نیروهای رژیم کودک‌کش صهیونیستی، در اظهارات مقامات ایرانی پس از این سفر نیز زمان‌بندی دقیقی برای این موضوع ارائه نگردید.

وضعیت تحریم‌های نفتی و تضاد منافع

این تحلیلگر سیاسی ادامه داد: در بخش دیگری از تفاهم‌نامه، ایالات متحده متعهد شد که تحریم‌های نفتی ایران را در طول دوره مذاکرات تعلیق کند.

وی بیان کرد: کارشناسان معتقدند اگرچه ایران در حال حاضر نیز به فروش نفت ادامه می‌دهد، اما این بند می‌تواند مسیر بازگشت رسمی درآمدهای ارزی به سیستم بانکی کشور را هموار کند. با این حال، شکاف دیدگاه‌ها میان دو طرف همچنان پابرجاست؛ ایران بر حفظ حق غنی‌سازی و حاکمیت بر تنگه هرمز تأکید دارد، در حالی که ایالات متحده بر محدودسازی فعالیت‌های هسته‌ای و بازگرداندن وضعیت تنگه هرمز به شرایط پیشین پافشاری می‌کند.

توازن قوا؛ تنها ضامن اجرا

رحیمی‌روشن تاکید کرد: تحلیلگران بر این باورند که با توجه به ماهیت تقابل‌های راهبردی میان دو کشور، تنها راه تضمین اجرای این توافق، حفظ توازن قوا و برخورداری از قدرت بازدارندگی است. به باور این کارشناسان، طرف مقابل تنها زمانی به اجرای تعهدات پایبند خواهد بود که متقاعد شود تغییر در ساختار سیاسی یا حذف نظام سیاسی ایران، امری غیرممکن است.

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، جمع‌بندی این ایام پرشور در هفتم محرم، چیزی جز تجدید بیعت با آرمان‌های الهی و انسانی نیست.

پافشاری مردم بر شروط دهگانه و مطالبه برای دیپلماسی عزتمندانه، نشان‌دهنده بصیرتی عمیق است که از مکتب امام حسین (ع) آموخته‌اند. وقتی رهبر شهید، با شجاعتِ حسینی، از بیعت با جبهه یزیدیان سرباز زد، الگویی جاودانه برای تمامی نسل‌ها ترسیم کرد.

این ایستادگیِ مردمِ ایران در ۱۱۳ شب گذشته، ثابت کرد که مشکلات اقتصادی، اگرچه طاقت‌فرساست، اما هرگز نمی‌تواند اراده‌ی ملتی را که به دنبالِ حقیقت و عدالت است، بشکند.

در نهایت، راهبردِ صحیح این است که مسئولان، صدایِ استوارِ این مردم را بشنوند و در مذاکرات، منافعِ ملی را با تکیه بر مؤلفه‌های قدرت و عزت پیگیری کنند. صلح و امنیت پایدار، نه با ذلت و باج‌دهی، بلکه با ایستادگی بر اصول و توانمندیِ درونی به دست می‌آید.

این مسیری است که مردم ایران انتخاب کرده‌اند؛ راهی که به خونخواهی از حقیقت می‌انجامد و در آن، حقِ ملت در برابرِ تمامیت‌خواهیِ بدخواهان، به شکلی قاطعانه مطالبه می‌شود. آیندگان از این شب‌هایِ مقاومت، به عنوانِ دورانِ شکوفاییِ غیرت و حکمت یاد خواهند کرد.

انتهای خبر/