حالت تاریک
جمعه, 29 خرداد 1405
آیا مایل به نصب وب اپلیکیشن پایگاه خبری تحلیلی عصرهمدان هستید؟
مدارس کانکسی؛ آزمون سرد وعده‌های گرم
«عصر همدان» گزارش می‌دهد؛

مدارس کانکسی؛ آزمون سرد وعده‌های گرم

تصویر کودکان همدانی با پتو در کلاس‌های درس، پرسش اساسی از اولویت عدالت آموزشی را یک بار دیگر در میان آمارهای متناقض و وعده‌های تکرارشده مطرح کرده است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، در پی انتشار کلیپی از وضعیت نامناسب گرمایشی کلاس‌های درس، پرسش‌های جدی درباره ایمنی و استانداردهای تحصیل در مدارس کانکسی استان همدان در فصل سرما مطرح شده است.

 انتشار کلیپی از شرایط حاج احمد خمینی (ره) روستای چشین مدرسه، نگرانی خانواده‌ها را درباره سرمای کلاس‌ها افزایش داده است. این سوال مطرح است که چرا دانش‌آموزان مجبورند با پتو در کانکس‌های مدرسه حاضر شوند؟

بر اساس گزارش‌های رسمی: تعداد مدارس کانکسی در استان همدان طبق اعلام مسئولان در نوسان است. یک گزارش از ۷۰ مدرسه کانکسی و گزارش دیگری از ۱۶ مدرسه خبر می‌دهد.

مدیرکل نوسازی مدارس استان پیش‌تر تاکید کرده بود که این کانکس‌ها پیش‌ساخته، دو جداره و دارای عایق حرارتی هستند و در صورت نبود گاز، از بخاری برقی تابشی استفاده می‌کنند.

این وضعیت در حالی است که گزارش‌های دیگر از استان همدان حاکی از مشکلات جدی‌تر در سیستم گرمایشی مدارس،به‌ویژه در مناطق محروم است:

در شهرستان بهار، ۷۳ درصد مدارس از سیستم گرمایشی استاندارد بی‌بهره‌اند و از بخاری‌های نفتی استفاده می‌کنند.

 وجود مدارس فرسوده و سیستم گرمایشی غیر استاندارد به عنوان مهم‌ترین کاستی می‌باشد.

در واکنش به این نگرانی‌ها،مسئولان استانی اقداماتی را اعلام کرده‌اند و مدیرکل نوسازی مدارس همدان از استانداردسازی سیستم گرمایشی ۸۰ درصد مدارس استان خبر داده و هزینه‌ای ۷۵۵ میلیارد ریالی برای این کار در سال جاری عنوان کرده است.

بر اساس گزارش دیگری، ۹۸ درصد مدارس استان دارای سیستم گرمایشی استاندارد شده‌اند.

همچنین اعلام شده که ۲۵۰ میلیارد ریال اعتبار برای تجهیز سیستم گرمایشی مدارس مناطق محروم در سال گذشته هزینه شده است.

با وجود آمار و اقدامات اعلامی از سوی مسئولان، تجربه عینی دانش‌آموزانی که با پتو در کلاس‌های کانکسی حاضر می‌شوند، نشان می‌دهد که شکاف معناداری بین گزارش‌های رسمی و واقعیت میدانی وجود دارد. این موضوع، لزوم بازدیدهای میدانی مستقل و نظارت مستقیم خانواده‌ها و نهادهای مدنی بر شرایط تحصیل در مدارس، به ویژه در روستاها و مناطق سردسیر را بیش از پیش آشکار می‌سازد. آیا وعده‌های داده شده برای رفع این معضل، قبل از شدت گرفتن سرمای زمستان عملی خواهد شد؟

کانکس‌های چشین «موقت» و گرمایش آن «مطمئن» است

در پی انتشار کلیپ‌ها و گزارش‌هایی درباره وضعیت گرمایشی کلاس‌های کانکسی در مدارس روستای چشین همدان، این موضوع را از مدیرکل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس استان همدان پیگیری کردیم.

محمدشهلایی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی «عصر همدان»، با بیان اینکه در مجموعه آموزشی روستای چشین دو مدرسه مجزای دخترانه و پسرانه وجود دارد. در مدرسه دخترانه این روستا، یک دستگاه کانکس از پیش در محوطه مدرسه نصب شده است، اظهار کرد: این کانکس هرگز به عنوان کلاس درس اصلی مورد استفاده نبوده و تنها در گذشته و به درخواست مسئولان مدرسه برای فعالیت‌های فوق‌برنامه، پرورشی و دوره پیش‌دبستانی مورد استفاده قرار می‌گرفته است. 

وی افزود: عملیات احداث یک مدرسه جدید چهار کلاسه در مجاورت همین مدرسه دخترانه آغاز شده که جایگزین فضای موجود خواهد شد.

مدیرکل نوسازی مدارس همدان با اشاره به اینکه در مورد مدرسه پسرانه روستای چشین نیز گفت: به دلیل افزایش جمعیت دانش‌آموزی و برای رفع کمبود فضای آموزشی به صورت موقت، یک دستگاه کانکس استاندارد توسط اداره کل آموزش و پرورش در محوطه مدرسه نصب شده است. برای تأمین گرمایش این کانکس نیز دو دستگاه رادیاتور برقی تعبیه شده که با توجه به ابعاد و مشخصات فنی کانکس‌های استاندارد آموزشی، رادیاتور برقی گزینه مناسب و ایمن برای تأمین گرماست و از به‌کارگیری هرگونه وسیله گرمایشی غیراستاندارد که ممکن است خطرآفرین باشد، پرهیز شده است.

وی در پاسخ به سوالی درباره دلیل دیده شدن دانش‌آموزان با پتو در کلیپ منتشر شده، با بیان اینکه ممکن است محتوای منتشر شده در فضای مجازی، بخشی از واقعیت را خارج از چارچوب کلی نشان دهد، تأکید کرد: سیستم گرمایشی در کانکس مدرسه پسرانه نصب شده و فعال است و استفاده احتمالی برخی دانش‌آموزان از پتو می‌تواند به دلیل سلیقه شخصی یا احساس سرمای بیشتر باشد، اما این به معنای عدم کارکرد سیستم گرمایشی نیست.

شهلایی در پایان خاطرنشان کرد: استفاده از کانکس‌های استاندارد و ایمن به عنوان راهکار موقت و کنترل‌شده برای پوشش افزایش جمعیت دانش‌آموزی یا در دوران ساخت‌وساز، در برخی نقاط استان وجود دارد، اما راهبرد نهایی، احداث مدارس دائمی و استاندارد است که پروژه آغاز شده در روستای چشین نمونه‌ای از این برنامه است.

فاصله آمار و واقعیت در کلاس‌های سرد

رضا اکبری، معلم یکی از مدارس حاشیه‌ای همدان، در گفتگو با خبرنگار ما از وضعیت گرمایشی برخی مدارس استان گفت: با اینکه مسئولان از استانداردسازی گرمایش ۹۸ درصد مدارس خبر می‌دهند، ولی ما هر روز شاهد هستیم که دانش‌آموزان در کلاس‌های کانکسی یا حتی ساختمانی با بخاری‌های فرسوده، در سرمای شدید درس می‌خوانند.

وی با اشاره به مورد اخیر مدرسه چشین افزود: آمارها در دفترها می‌ماند، ولی واقعیت در کلاس‌ها جریان دارد. وقتی دانش‌آموزی مجبور است با پتو سر درس حاضر شود، یعنی سیستم گرمایشی پاسخگو نیست. وعده ساخت مدرسه‌ی جدید خوب است، اما دانش‌آموزان امروز در همین سرما درس می‌خوانند.

این معلم با تجربه تاکید کرد: عدالت آموزشی فقط به معنی دسترسی به مدرسه نیست، بلکه فراهم کردن محیطی ایمن و استاندارد در تمام مدارس، به‌ویژه در مناطق محروم و روستایی است. سلامت و امنیت دانش‌آموزان نباید فدای تاخیر در تخصیص اعتبار یا کندی اجرای پروژه‌ها شود.

بهار تعلیم در زمستان سکوت؟

در میانه آمارهای رسمی و واقعیت میدانی، داستان مدارس کانکسی همدان، پرسشی اساسی از اولویت‌بندی عدالت آموزشی در فصل بودجه و برنامه است.

گزارش‌ها، ویدیوها و اظهارات رسمی درگیر در این پرونده، تصویری دوگانه را رسم می‌کنند: از یک سو، مسئولان بر استانداردبودن، موقتی بودن و ایمنی تجهیزات تاکید دارند و پروژه‌های ساخت جدید را نشانه پیگیری مسئله می‌دانند.

از سوی دیگر، تصاویر دانش‌آموزان محروم از حداقل‌های آسایش حرارتی و شنیده شدن صدای معلمانی که از شکاف عمیق بین وعده و عمل می‌گویند، روایتی دیگر ارائه می‌دهد.

این تناقض، فراتر از یک مساله فنی درباره نوع بخاری یا جنس کانکس است. این پرونده، آینه‌ای است که اولویت واقعی نظام تصمیم‌گیری و تخصیص منابع را در عمل نشان می‌دهد. آیا حل معضلی که هر سال با شروع فصل سرما بحرانی می‌شود و سلامت یک نسل را تحت تاثیر قرار می‌دهد، در صدر برنامه‌ها قرار دارد؟ یا همچنان در گردونه «راهکارهای موقت» که به درازا می‌کشند، محبوس خواهد ماند؟

تا زمانی که سلامت جسمی و روانی دانش‌آموز به عنوان معیار نهایی ارزیابی موفقیت هر طرحی قرار نگیرد، و تا زمانی که نظارت مستقل و گزارش‌دهی شفاف جایگزین آمارهای متعارض شود، هر زمستان، تکرار همان داستان تلخ سال گذشته خواهد بود.

 پایان این ماجرا نه با تکمیل یک ساختمان جدید، که با تغییر نگاهی آغاز می‌شود که «محرومیت تحصیلی» را تنها در نبود ساختمان نمی‌بیند، بلکه در نبود کرامت، امنیت و برابری در کلاس درس جستجو می‌کند.

انتهای خبر/

لینک کوتاه خبر

نظر / پاسخ از

  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.

هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر می‌گذارید!