به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»، صف طولانی وام ازدواج پیش از هر چیز، نشان‌دهنده عمق نیاز جامعه جوان به تسهیلات پایه‌ای برای تشکیل خانواده است.

 در شرایطی که تورم و گرانی، هزینه‌های اولیه ازدواج را برای بسیاری خارج از دسترس کرده، وام ازدواج به یکی از مهم‌ترین حلقه‌های اتصال آرزو به واقعیت تبدیل شده است.

 اما وقتی تقاضا تا این حد از عرضه پیشی می‌گیرد، طبیعی است که پرسش‌های جدی درباره کفایت و اثربخشی این مکانیسم حمایتی مطرح شود.

انتظار طولانی برای دریافت این تسهیلات می‌تواند پیامدهای چندوجهی داشته باشد. از به تعویق افتادن برنامه‌های ازدواج و افزایش سن ازدواج گرفته تا ایجاد ناامیدی و کاهش انگیزه در میان جوانانی که باور دارند حمایت‌های لازم را دریافت نمی‌کنند. این وضعیت می‌تواند به طور غیرمستقیم بر نرخ ازدواج و حتی تمایل به تشکیل خانواده اثرگذار باشد.

با این حال، پرسش اساسی اینجاست: آیا راهکار اصلی، تنها افزایش تعداد وام‌های پرداختی است یا باید به بازنگری در مدل حمایتی و ارائه راه‌حل‌های مکمل نیز اندیشید؟ شاید زمان آن فرا رسیده که به جای تمرکز صرف بر یک ابزار، به بسته‌های جامع‌تر حمایتی فکر کنیم؛ ترکیبی از تسهیلات مالی، آموزش‌های پیش از ازدواج، حمایت از اشتغال زوجین و برنامه‌های کاهش هزینه‌های زندگی مشترک.

مسئله وام ازدواج و صف طولانی متقاضیان آن، تنها یک مشکل اداری یا مالی نیست؛ بلکه بازتابی از چالش بزرگ‌تری به نام «توانمندسازی جوانان برای تشکیل خانواده» است.

پرداختن به این چالش نیازمند نگاهی فراتر از رویکردهای مقطعی و کمّی، و حرکت به سمت سیاست‌های یکپارچه، پایدار و کیفی است. جوانان در صف انتظار، نه تنها منتظر دریافت مبلغی پول، که در انتظار توجه جدی‌تر به آینده خود و کشور هستند.

انتهای خبر/