همسر شهید وحید لطفی ندایی در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «عصرهمدان»؛ از خصوصیات برجسته اخلاقی همسر شهیدش یاد کرد و او را مردی مردم‌دار، خانواده‌دوست و سرشار از مهربانی دانست.  

به گفته وی، شهید لطفی همواره با مردم خوش‌رفتار بود و در برخوردهای روزمره احترام عمیقی نسبت به پدر و مادرش نشان می‌داد. او هیچ‌گاه با عصبانیت با والدین سخن نمی‌گفت و اگر لحظه‌ای ناراحت می‌شدند، بی‌درنگ فضا را ترک می‌کرد تا مبادا دلشان بشکند.  

همسر شهید لطفی ادامه داد: این شهید بزرگوار همچنین علاقه‌ ویژه‌ای به کودکان داشت و در خانه با همسرش همکاری کامل نشان می‌داد. با وجود دشواری‌های زندگی و دوری از خانواده در شهری غریب، او در نگهداری از فرزندان دوقلو مشارکت فعال داشت و همواره می‌گفت: «تو کسی را نداری، من باید کمک کنم.»  

وی افزود: گاهی در روزهای بارانی از محل کارش برمی‌گشت و اگر می‌دید پیرزنی یا رهگذری زیر باران مانده، او را تا خانه همراهی می‌کرد تا زیر باران نماند. این مهربانی در رفتار روزمره‌اش موج می‌زد.

همسرش تأکید کرد:  خصوصیات روحی و اخلاقی شهید لطفی بسیار فراتر از تصورات اولیه‌اش پس از ازدواج بود و گفت: «بعد از شهادتش تازه فهمیدم چقدر خوب بود، فراتر از هر معیار انسانی.»  

وی در ادامه از درس‌های زندگی با این شهید گفت: مهم‌ترین درس از وحید مسئولیت‌پذیری و کمک به دیگران بود. همیشه تأکید می‌کرد تو زندگی، همکاری و مهربانی را فراموش نکنیم و با صبر و محبت پیش برویم. 

به گفته همسر شهید، پیش از آخرین مأموریت، لطفی بارها با نوعی پیش‌آگاهی از رفتن سخن گفته و در تماس‌های تلفنی از همسرش خواسته بود او را حلال کند. وی آخرین گفتگویشان را با صدایی بغض‌آلود به یاد آورد: «گفت شاید برنگشتم، منو حلال کن، همیشه با مهربونی زندگی کن.»  

در پایان این گفتگو، همسر شهید با چشمان اشک‌بار خطاب به همسرش گفت: «وحید لطفی، تو بهترین مرد دنیا بودی؛ چه در این دنیا که آبرو و افتخار من شدی، چه در آن دنیا که برای من آرامش و عزت آفریدی.»

انتهای خبر/