سردار ولی بهاریان، در گفتگو  با خبرنگار گروه ورزشی پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان»؛ با اشاره به مهم‌ترین چالش‌های پیش روی این هیات، بر موضوع «کمبود همراهی و همدلی برخی مسئولان استانی» تأکید ویژه کرد.

وی با اشاره به سالن ابن‌سینا که اخیراً به هیات کشتی واگذار شده است، گفت: مدتی است این سالن در اختیار ما قرار گرفته و امیدوار بودیم با پشتیبانی کامل، آن را به مرکزی کامل و استاندارد تبدیل کنیم. اما متأسفانه شاهد هستیم که برخی مسئولان به وعده‌های خود عمل نکرده و به‌طور کامل پای کار نیستند. این در حالی است که برای تکمیل و بهره‌برداری مؤثر از چنین فضاهایی، نیاز مبرم به همکاری همه جانبه و فرابخشی داریم.

رئیس هیات کشتی همدان افزود: اگرچه اداره ورزش و جوانان استان با درک اهمیت این موضوع، موافقت خود را اعلام کرده و از این بابت قدردان هستیم، اما برای برگزاری رویدادهای بزرگ ملی مانند جام تختی در استان، تنها موافقت اولیه کافی نیست. ما نیازمند همراهی عملی و تخصیص به‌موقع منابع هستیم. متأسفانه در حال حاضر این همراهی به اندازه‌ای که باید، وجود ندارد و همین موضوع، برنامه‌ریزی بلندمدت ما را تحت تأثیر قرار داده است.

سردار بهاریان در بخش دیگری از این گفتگو به تحلیل جایگاه فعلی کشتی همدان در مقایسه با گذشته و دیگر استان‌ها پرداخت و از افول چشمگیر این رشته در ۱۵ سال اخیر ابراز تأسف کرد.

 وی دلیل اصلی این عقب‌افتادگی را نه کمبود استعداد یا امکانات، بلکه «وجود اختلافات و درگیری‌های داخلی مزمن» دانست.

رئیس هیات کشتی استان با صراحت اعلام کرد: متأسفانه در گذشته‌ای نه‌چندان دور، کشتی همدان پرچم‌دار بود و قهرمانان و حتی المپیکی به کشور معرفی می‌کرد. اما در یک تا دو دهه اخیر، شاهد افول تدریجی بودیم. ریشه این مشکل، کشمکش‌هایی است که حتی صفحه بین خود ورزشکاران، پیشکسوتان و مدیران این رشته به وجود آمد. این فضا آن‌قدر مسموم شد که افراد لایق و دلسوزی که می‌خواستند مسئولیتی بپذیرند، یا از میدان به کلی کنار کشیدند یا با سنگ‌اندازی مواجه شدند.

بهاریان ادامه داد: برخی افراد تنها در فضای مجازی و رسانه‌ای به ایجاد جنگ روانی و تخریب یکدیگر می‌پردازند، بدون آنکه کار مثبت و سازنده‌ای برای کشتی انجام دهند. این رفتارها اعتماد را از بین می‌برد و انگیزه مشارکت را نابود می‌کند. خوشبختانه در دو سه سال اخیر توانسته‌اند بخشی از این اختلافات را کاهش دهند و فضای به نسبت بهتری حاکم شده، اما هنوز برای رسیدن به آرامش و انسجام کامل راه درازی در پیش است و تا زمانی که این موضوع به‌طور ریشه‌ای حل نشود، پیشرفت پایدار و چشمگیری نخواهیم داشت.

انتهای خبر/