فاطمه نوری‌جهانگرد در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «عصر همدان» با اشاره به حجم انبوه اطلاعات در فضای مجازی، گفت: امروز شبکه‌های اجتماعی، کانال‌ها، ویدئوها، کلیپ‌های کوتاه و تیترهای هیجانی چنان بر ذهن ما مسلط شده‌اند که دیدن یک تیتر یا شنیدن یک جملهٔ نصفه‌نیمه ما را قانع می‌کند.

وی با بیان اینکه حس می‌کنیم چون مطالب را شنیدیم، پس به خوبی همه موضوع را فهمیده‌ایم، عنوان کرد: این دقیقاً جایی است که توهم دانایی شکل می‌گیرد.

این کارشناس رسانه ادامه داد: ما دربارهٔ سیاست نظر می‌دهیم، برای پزشکی نسخه می‌پیچیم، دربارهٔ اقتصاد، آموزش و تربیت رسانه اظهارنظر می‌کنیم؛ گویی فکر می‌کنیم همه‌چیز را بلدیم، در حالی که فقط سطح ماجرا را لمس کرده‌ایم، نه عمق آن را.

نوری‌جهانگرد با تأکید بر نقش سواد رسانه‌ای در مقابله با این پدیده، گفت: فرد باسوادِ رسانه‌ای با شنیدن هر خبر و تیتری هیجان‌زده نمی‌شود، منبع را می‌پرسد، عجله نمی‌کند که نظر بدهد و از گفتن «نمی‌دانم» هم نمی‌ترسد. 

وی با اشاره به اینکه اتفاقاً «نمی‌دانم» گفتن نشانهٔ عقل و بلوغ است، نه ضعف، افزود: راهکارهای ساده برای رهایی از توهم دانایی وجود دارد، مثلا نسبت به اطلاعات خودمان شک کنیم، نه از روی بی‌اعتمادی، بلکه از روی هوشمندی و از خود بپرسیم «این را از کجا می‌دانم و چقدر می‌دانم؟»

این کارشناس رسانه خاطرنشان کرد: تیتر را با خبر و دانستن اشتباه نگیریم؛ تیترها برای کلیک کردن طراحی شده‌اند، نه برای فهمیدن.

نوری‌جهانگرد با بیان اینکه برای رهایی از توهم دانایی، باید کم حرف بزنیم و عمیق‌تر بخوانیم، گفت: دربارهٔ چیزهایی که مهم هستند، دانش عمیق کسب کنیم؛ فهم واقعی یعنی بتوانیم چند دقیقه دربارهٔ یک موضوع توضیح دهیم.

وی با تأکید بر اینکه بزرگ‌ترین دام رسانه‌های امروز دروغ گفتن نیست، تصریح کرد: بلکه بزرگ‌ترین دام این است که به ما حس دانایی بدهند بدونِ داناییِ واقعی.

این کارشناس رسانه در پایان، افزود: سواد رسانه‌ای یعنی جرأت ندانستن، شجاعت مکث و تمرین فکر کردن؛ از همین امروز، هرجا خواستیم با اطمینان بگوییم «می‌دانم»، اول از خودمان بپرسیم واقعاً می‌دانم یا فقط فکر می‌کنم که این را می‌دانم؟

انتهای خبر/